Tinig ng Katotohanan
Sa tinta’y buhay ang laban Katotohanan ang sandigan Di kayang ikulong ng karimlan Ang boses ng mamamayan
Sa tinta’y buhay ang laban Katotohanan ang sandigan Di kayang ikulong ng karimlan Ang boses ng mamamayan
sa tanang buhay ko yata, palagi akong nasa kalsada, kasama ang masa, kabisado ang bawat sulok ng eskinita
Cold wind drapes over the city. Fierce drops of water drizzle onto the cemented floor. The sound of sirens echoes through, as the "once-safe" shelter turns a mellow rainy night into a bloody mishap.
Nauna pa sa tilaok ng manok Ang businang pumupukaw sa daanan Pati ang arnibal ng mananahong binabaybay ang sulok. Habang tulak naman nila ang karitong laman ay gulayan─ Silang laging nasa ilawan ngunit hirap kung masinagan
Change motioned like moths drawn to flames that entice, Buzzing in unison for history's death, But if tomorrow exhales its final breath, At what cost will you pay for freedom's price?
I walked along the Yuletide Alley, While clenching my December sweater, Green banners promised the merry spree, Red streaks heralded lovely weather
Tulala at wala sa wisyo si Ampatuan habang nakaupo sa loob ng kanyang opisina. Natigilan lamang siya nang marinig ang ingay mula sa labas. Ilang saglit pa, bumukas ang pinto at pumasok ang kanyang sekretarya, humahangos at pawisan. Nangunot ang noo ni Ampatuan, nagtataka sa kakaibang kilos nito.
